چون من مي دانم که زمان هميشه زمان است» «...و مکان هميشه و تنها مکان است
اولين تصويري که از آن با من حرف زد .مربوط به 3 کودک در جاده اي در ايسلند بود، سال 1965
گفت که اين تصوير برايش .تداعي گر شادماني بود
و اينکه بارها سعي کرده بود با تصاوير ديگري مرتبطش کند
.ولي هر بار بي نتيجه
:برايم نوشت
يک روز مجبور مي شوم آن را تک و تنها در ابتداي يک فيلم بگنجانم
.در ادامه اش هم يک صفحه ي مشکي طولاني
،اگر شادماني را در فيلم نبينند .دستکم سياهي را خواهند ديد
برايم نوشت: من به تازگي از هوکايدو .در ايسلند شمالي برگشته ام
ژاپني هاي پولدار و پر عجله سوار هواپيما مي شوند :بقيه هم با لنج مي آيند
منتظر، بي حرکت .و در حال چرت
همه اينها به طرز عجيبي مرا به فکر :جنگي در گذشته يا آينده مي اندازد
،قطارهاي شبانه، بمباران هاي هوايي .پناهگاه هاي اتمي
تکه هاي کوچک جنگ که .در زندگي هر روزه ثبت شده اند
از شکنندگي آن لحظات معلق در زمان .خوشش مي آمد
از آن خاطراتي که تنها کارکردشان .بر جاي گذاشتن خاطراتي ديگر بود
...او نوشت
چندين بار دور دنيا را گشته ام» «.و اکنون تنها ابتذال نظرم را جلب مي کند
در اين سفر من ابتذال را .در سبعيت قاتلي مزدور جستجو کردم
.سپيده دم در توکيو خواهيم بود
.سابقا از آفريقا برايم نامه مي نوشت
زمان آفريقايي را با زمان اروپايي .و همچنين زمان آسيايي مقايسه مي کرد
مي گفت بشر در قرن نوزدهم با مسأله مکان کنار آمده
و چالش بزرگ قرن بيستم .همزيستي تلقي هاي متفاوت از زمان است
راستي، مي دانستي در ايل دوفرانس شترمرغ استراليايي وجود دارد؟
برايم نوشت که در جزاير بيژاگ .اين دختران جوان هستند که نامزدشان را انتخاب مي کنند
برايم نوشت که در حومه توکيو .معبديست که وقف گربه ها شده
.اي کاش مي توانستم برايت سادگي را وصف کنم بي ريايي آن زوج را
که آمده بودند تا يک تخته چوبي حکاکي شده را در آرامگاه گربه ها قرار دهند
...تا گربه شان تورا آمرزيده شود
.نه، گربه نمرده بود، تنها فرار کرده بود
ولي در روز مرگش هيچکس .نمي فهميد چطور بايد برايش دعا کند
چطور پيش مرگ وساطت کند تا .گربه را با نام صحيحش صدا بزند
بنابراين آنها مجبور شدند هر دو زير باران به اينجا بيايند
تا مناسکي را به جا آورند .که گسست زماني موجود را ترميم مي کرد
...برايم نوشت
زندگيم را در تلاش براي درک» ،کارکرد يادآوري سپري کرده ام
که نه نقطه مقابل فراموشي» .بلکه همپاي آن است
ما به ياد نمي آوريم، خاطره را بازنويسي مي کنيم» .همانطور که تاريخ از نو نوشته شده
چطور کسي مي تواند تشنگي را به ياد آورد؟
.دوست نداشت ذهنش را مصروف فقر کند
اما در تمام چيزهايي که مي خواست نشان دهد .اشباح اربعه الگوي ژاپني هم حضور داشتند
دنيايي مملو از گدايان، آواره ها، .ولگردها و کُره اي ها
،مفلس تر از آن که بتوانند سراغ مخدر بروند .خود را با آبجو يا شير ترشيده مست مي کنند
امروز صبح در ناميداباشي، جايي که ،بيست دقيقه با مرکز شهر فاصله دارد
شخصيتي با هدايت ماشين ها در چهارراه .انتقامش را از اجتماع گرفت
غايت خوشبختيشان يکي از آن بطري هاي بزرگ ساکي خواهد بود
که در روز فنا بروي مقبره ها .ريخته مي شود
من در ميخانه اي در ناميداباشي .يک دور همه را مهمان کردم
از آن جاهايي است که به آدم ها اجازه مي دهد .در عين برابري به هم خيره شوند
سرحدي که در زيرش هر آدمي .به خوبي ديگريست... و اين را مي داند
او برايم از اسکله فوگو .در جزاير کيپ ورده گفت
از آن مدت هاي مديدي که ،آنجا در انتظار قايق بوده اند
،به صبوري سنگ .اما آماده براي پريدن
،آنها مردماني آواره اند .مردماني دريانورد، مردماني جهانگرد
آنها خود را بوسيله آميزش ميان-نژادي .اينجا بروي اين صخره ها با هم وفق داده اند
صخره هايي که پرتغالي ها از آن .به عنوان سرحد مستعمراتشان استفاده مي کردند
،مردماني پوچ، مردماني تهي .مردماني عمودي
صادقانه بگو، تابحال چيزي احمقانه تر از اين شنيده اي
که به مردم همانطور که در دانشکده هاي سينما ياد مي دهند، بگويي به دوربين نگاه نکنند؟
قبلاً برايم مي نوشت: ساحل (آفريقا) تنها ،آنچه نزديک غروب جلوه مي کند نيست
زمينيست که خشکسالي همانطور در آن .تراوش مي کند که آب در قايقي سوراخ
حيواناتي که در بيسائو براي زمان جشن زنده شده اند دوباره به محض آنکه
يورشي تازه دشت را به بيابان تبديل کند .سنگ خواهند شد
اين راز بقائيست که کشورهاي ثروتمند .مدتهاست که از ياد برده اند
.به استثناء يکي... ژاپن
آمد و رفت هاي مداوم من .در جستجوي تضادها نيستند
سفري هستند به .دو قطب نهايي بقاء
.از سي شوناگن برايم حرف زد
نديمه پرنسس ساداکو ...در آغاز قرن يازدهم
.در عصر هيان
آيا ما هرگز مي فهميم که تاريخ واقعاً کجا ساخته شده است؟
حاکمان حکم راندند و براي مبارزه با هم .از راهبردهاي پيچيده اي استفاده کردند
قدرت واقعي در دست .خاندان سلطنت موروثي بود
دربار امپراطور چيزي جز
مکاني براي دسيسه چيني و .بازي هاي فکري نبود
اين گروه کوچک بيکارگان آموختند که چطور از تعمق در ريزترين موضوعات
آسايشي ماليخوليايي را بيرون بکشند
و بدين وسيله بر فرهنگ ژاپني نشاني را بر جاي گذاشتند
که بسيار ژرف تر از عربده ي ميانحال .سياستمداران بود
.شوناگن شيفته فهرست ها بود
..."فهرست "چيزهاي زيبا ..."چيزهاي پريشان کننده"
".يا حتي "چيزهايي که ارزش انجام دادن ندارند
يک روز به ذهنش رسيد که ...فهرستي دربياورد از
"چيزهايي که قلب را به تپش وا مي دارند"
حالا که دارم فيلمبرداري مي کنم .به نظر معيار بدي نمي رسد
من در مقابل معجزه اقتصادي سر تعظيم فرو مي آورم
اما آنچه مي خواهم نشانتان دهم .جشن هاي محلي است
:برايم نوشت
در راه بازگشت از ساحل شيبا به ياد فهرست شوناگن افتادم
ياد تمام آن نشانه ها که آدم تنها با .به زبان آوردنشان قلب را به تپش وا مي داشت
براي ما، آفتاب واقعاً آفتاب نيست ...مگر آنکه تابان باشد
و بهار واقعاً بهار نيست .مگر آنکه زلال باشد
اينجا اطلاق صفت همانقدر گستاخانه است .که چسباندن برچسب قيمت روي اجناس
.شعر ژاپني هرگز جرح و تعديل نمي کند
شکلي براي نام بردن از
،قايق، صخره، مه، قورباغه، کلاغ، تگرگ مرغ ماهيخوار و گل داوودي وجود دارد
.که همه شان را در بر مي گيرد
روزنامه ها اخيراً از ماجراي مردي .از اهالي ناگويا پر شده اند
زن محبوبش سال پيش مرده بود و او خود را به سبک ژاپني
.ديوانه وار غرق در کار کرده بود
حتي ظاهراً به کشف مهمي .در حوزه برق هم دست يافته بود
.و بعد در ماه مه خودش را کشت
مي گويند تحمل شنيدن .کلمه "بهار" را نداشته
:تجديد ديدارش از توکيو را برايم وصف کرد
همچون گربه اي که از تعطيلات به خانه آمده
و بلافاصله شروع به وارسي جاهاي آشنا مي کند
شتابان رفته بود تا ببيند :همه چيز در جاي گذشته است
...جغذ گينزا، لوکوموتيو شيمباشي
معبد روباه بالاي فروشگاه ميتسوکوشي
که ديده بود دختربچه ها .و خوانندگان راک اشغالش کرده اند
به او گفته بودند که اکنون اين دختربچه ها بودند که ستاره ها را مي ساختند و در هم مي شکستند
.و جلويشان لرزه بر اندام تهيه کننده ها مي افتاد
به او گفته بودند که زني جذامي جلوي رهگذران نقابش را برداشته
و هر که را زبان به زيباييش نمي گشود .چنگ مي انداخت
.همه چيز برايش جالب بود
او که به قهرمان شدن داجرها در ليگ بيسبال
يا نتايج مسابقات اسبدواني ،ذره اي اهميت نمي داد
با حرارت از بازي چيونفوجي ،در آخرين مسابقات کشتي پرسيد
،اخبار خاندان سلطنتي را جويا شد ،اخبار شاهزاده
و اخبار قديمي ترين تبهکار توکيو
که مرتب به تلويزيون مي آيد ،تا به کودکان خوبي را بياموزد
همين لذت هاي کوچک را او هرگز
،در بازگشت به يک کشور ،يک خانه و نزد يک خانواده حس نکرده بود
اما دوازده مليون سکنه ناشناس .مي توانستند آن را برايش فراهم کنند
:او نوشت
.توکيو شهريست که قطارها تکه تکه اش کرده اند» ،با کابل هاي برق که سر هم شود
.رگ هايش را نمايان مي کند
مي گويند تلويزيون مردمانش را .بيسواد کرده است
شخص من که هرگز اين همه آدم را .در حال کتاب خواندن در خيابان نديده ام
،شايد فقط در خيابان کتاب مي خوانند
،يا شايد تنها تظاهر به خواندن مي کنند ...اين زرد پوستان
قرار ملاقات هايم را در کينوکونيا مي گذارم؛ .کتاب فروشي بزرگي در شينجوکو
آن نبوغ گرافيکي که به ژاپني ها اجازه داده بود ده قرن پيش از سينما
...سينماسکوپ را خلق کنند
در مقابل سرنوشت غم انگيز .قهرمانان کميک استريپ کم مي آورد
قربانيان نويسندگاني بيروح .و سانسوري اخته گر
گاهي قسر در مي روند .و مي تواني باز روي ديوارها پيدايشان کني
.کل شهر يک کميک استريپ است
.سياره کارتون
چطور ممکن است آدم نتواند مجسمه هايي را به جا آورد
که از باروک پلاستيکي شروع .و به ايستگاه استالين ختم مي شوند
و چهره هاي عظيمي را که چشمانشان .بروي خوانندگان کميک استريپ سنگيني مي کند
،عکس هايي بزرگتر از آدم ها .چشم چران ها را چشم چراني مي کنند
شب هنگام کلانشهر .به روستاهايي تقسيم مي شود
،با گورستان هاي حومه اش زير سايه ي بانک ها
،و ايستگاه ها و معبدهايش
هر منطقه از توکيو بار ديگر به شهري کوچک، مرتب و ساده مبدل مي شود
که در ميان آسمانخراش ها .لانه کرده
ميخانه کوچک شينجوکو او را به ياد آن فلوت هندي انداخت
که صدايش را تنها نوازنده اش ،مي توانست بشنود
اگر اين فلوت در يکي از فيلم هاي گدار يا نمايشنامه هاي شکسپير بود او فرياد مي کشيد
«اين موسيقي جايش کجاست؟»
بعدها به من گفت در نيشي نيپوري در رستوراني غذا خورده
که آقاي يامادا در آن .به هنر پيچيده «آشپزي اکشن» مي پرداخته
گفت که با تماشاي دقيق ژست هاي آقاي يامادا
و روش ترکيب مواد غذاييش
آدم مي توانست در برخي از مفاهيم اساسي مشخص
که در نقاشي، فلسفه و کاراته .کاربرد دارند تعمق کند
ادعا مي کرد که آقاي يامادا در عين تواضع آدمي صاحب سبک بود
و در نتيجه بر عهده او بود که
با قلموي نامرئيش بروي اين نخستين روز در توکيو
.کلمه پايان را بنگارد
،کل روز را جلوي تلويزيونم .اين جعبه حافظه، گذراندم
.با گوزن هاي مقدس در نارا بودم
داشتم عکس مي گرفتم بي آنکه بدانم :باشو در قرن پانزدهم نوشته است
بيد تصوير مرغ ماهيخوار را» «.وارونه مي بيند
تبليغات براي چشمي که به قساوت هاي غربي عادت کرده
به نوعي هايکو مبدل مي شوند.
نفهميدن به طور مشخص .بر لذت مي افزايد
براي لحظه اي کمابيش وهمناک .احساس کردم که ژاپني ياد گرفته ام
اما برنامه اي فرهنگي در ان. اچ. کي. بود .با موضوع جرار دنروال
8:40، کامبوج
از ژان ژاک روسو .به خمرهاي سرخ
تصادف، يا آگاهي از تاريخ؟
در اينک آخرالزمان براندو :چند جمله قاطع و انتقال ناپذير را بر زبان راند
«وحشت يک چهره و يک نام دارد»
«بايد با وحشت دوست شوي»
براي از ميان بردن وحشتي که يک چهره و يک نام دارد
بايد به آن نامي ديگر و .چهره اي ديگر بدهي
فيلم هاي ترسناک ژاپني .زيبايي فريبنده بعضي از جنازه ها را دارند
آدم گاهي از اين همه .وحشيگري حيرت مي کند
و سرچشمه را در آشنايي مردم آسيا با رنجي جستجو مي کند
که ايجاب مي کند حتي درد هم .زينت شود
،و آنگاه پاداش فرا مي رسد
ديوها واژگون شده اند .و ناتسومه ماساکو به پا مي خيزد
.زيبايي مطلق هم نام و چهره اي دارد
،اما هرچه بيشتر تلويزيون ژاپن را نگاه کني .بيشتر حس مي کني اين اوست که نگاهت مي کند
حتي اخبار تلويزيون هم شاهدي بر اين مدعاست
که کارکرد جادويي چشم .در کانون همه چيز است
.وقت انتخابات است
نامزد پيروز چشم خالي "داروما" را سياه مي کند
،که خداوند بخت است درحاليکه نامزدهاي مغلوب
،غمگين اما موقر .داروماي يک چشمشان را با خود مي برند
تصاويري که فهمشان از همه سخت تر است .تصاوير اروپا هستند
من تصاوير فيلمي را تماشا کردم .که نوار صدايش بعداً قرار بود اضافه شود
.در مورد لهستان شش ماه وقتم را گرفت
در عين حال هيچ مشکلي با .زلزله هاي محلي ندارم
اما بايد بگويم که زلزله ديشب :کمک زيادي کرد تا مرا متوجه يک مشکل کند
:شعر از نا امني زاده مي شود يهوديان آواره، ژاپني هاي زلزله زده؛
با زيستن بروي فرشي که طبيعت طناز آماده است در هر لحظه از زيرشان بکشد
عادت کرده اند که در دنياي ظواهر زندگي کنند؛
.سست، فاني و ابطال پذير
،دنياي قطارهايي که از اين سياره به ديگري پرواز مي کند .دنياي آن سامورايي که در گذشته اي بي تغيير مي جنگد
:به اين مي گويند «ناپايداري چيزها»
.همه را ديدم
همه را تا آنکه به برنامه آخر شب .به اصطلاح بزرگسالان رسيد
،همان رياکاري کميک استريپ ها درش بود .اما يک رياکاري رمزدار
،سانسور معيوب سازي برنامه نيست .بلکه خود برنامه است
.رمز هم در پيام آن است
غايت را بوسيله پنهان کردنش .خاطرنشان مي کند
.کاري که همواره مذاهب کرده اند
...آن سال
چهره جديدي در ميان چهره هاي بزرگي .که در خيابان هاي توکيو مي درخشيدند ظاهر شد: پاپ
گنجينه هايي که هرگز واتيکان را ترک نکرده بودند
در طبقه هفتم فروشگاه سوگو .به نمايش در آمدند
:برايم نوشت
البته از روي کنجکاوي» و کورسوي جاسوسي صنعتي در سر
حدس مي زنم ظرف دو سال
نسخه کاراتر و ارزان تري از مسيحيت .را عرضه کنند
اما در مقابل قداست شيفتگي هم ايجاد مي شود
.حتي اگر مال کسي ديگر باشد
پس چه زماني طبقه سوم فروشگاه ميسي نمايشگاه آن علائم مقدس ژاپني مي شود
که نمونه هايش را مي توان در جوسون کاي در جزيره هوکايدو ديد؟
آدم در نگاه اول از اين مکان ،که همزمان يک موزه
يک کليسا و يک فروشگاه لوازم جنسي است .خنده اش مي گيرد
مانند هميشه در ژاپن، نازک بودن ديواره بين قلمروها .آدم را به تحسين وا مي دارد
اينکه آدم در يک فضاي واحد مي تواند در يک مجسمه تعمق کند، يک عروسک بادي بخرد
و به الهه زايندگي هديه ناقابلي پيشکش کند
.که همواره در نمايش او حضور داشته باشد
نمايش هايي که صراحتشان سياستهاي تلويزيون را غير قابل درک مي کند
مگر آنکه همزمان بگويند که اندام جنسي
تنها به شرط جدا بودن از بدن .قابل رؤيتند
آدم دوست دارد پيش از سقوط .به دنيايي اعتقاد پيدا کند
دور از دسترس مشکل آفريني هاي پيوريتان ها
که سايه جعليشان را .اشغال آمريکايي ها بر آن گسترده
جايي که مردم خنده کنان به دور چشمه نذر و نياز جمع شده اند
زني که با حالتي دوستانه آن را لمس مي کند
.از همان معصوميت کهکشاني سهم مي برد
با اين اوصاف بخش دوم موزه
با زوج هايي از حيوانات خشک شده اش
همان بهشت زميني خواهد بود .که همواره در رؤيا ديده ايم
.زياد مطمئن نيستم
معصوميت حيواني ممکن است .حربه اي براي دور زدن سانسور باشد
شايد هم آينه تمام نماي .يک آشتي ناممکن
و حتي در فقدان نخستين گناه هم .اين بهشت زميني شايد بهشت گمشده باشد
من در شکوه پرجلاي حيوانات مهربان جوسن کاي
شکاف اساسي جامعه ژاپني را ،مي بينم
.شکافي که زن و مرد را از هم جدا مي کند
در زندگي تنها به دو شکل خودش را :نشان مي دهد
کشتار بيرحمانه، يا افسردگي نجيبانه از نوع سي شونگان
که ژاپني ها آن را با يک کلمه منفرد .و ترجمان ناپذير بيان مي کنند
از اين رو اين تنزل دادن انسان به سطح جانوران
که پدران کليسا عليه آن حمله ور مي شوند
در اينجا به مقابله جانوران با ناگواري چيزها تبديل مي شود
با ماليخوليايي که مي توانم رنگش را :با نقل سطوري از سامورا کويچي نشانت دهم
چه کسي گفته که زمان همه زخم ها را» «التيام مي بخشد؟
بهتر است بگوييم زمان همه چيز را» التيام مي بخشد به جز زخم ها
با وجود زمان، درد جدايي» .مرزهاي واقعيش را از دست مي دهد
با وجود زمان، اندام مطلوب» خيلي زود ناپديد مي شود
و اگر اندام مطلوب از قبل براي ديگري» از ميان رفته باشد
...آن وقت آنچه بر جاي مي ماند يک زخم است» «.جدا شده از بدن
برايم نوشت که راز ژاپني
همان که لوي استراس ناگواري چيزها ناميده بودش
بيانگر توانايي يکي شدن با چيزهاست
،توانايي دخول به آنها .اينکه بتوان براي لحظه اي جاي آنها بود
طبيعي است که آنها هم به نوبه خود مثل ما شوند
.سريع الفساد و جاودان
:برايم نوشت
آنيميزم در آفريقا طرز فکر رايجيست» اما در ژاپن کمتر مورد استفاده قرار مي گيرد
با اين وصف چه بايد ناميد اين باور مغشوش را
که مي گويد هر ذره از خلقت همتاي نامرئي خود را دارد؟
وقتي يک کارخانه يا يک آسمان خراش مي سازند
کار را با مراسمي آغاز مي کنند .که خداي صاحب زمين را آرام کند
مشابه اين مراسم براي قلموها، چرتکه ها .و حتي سوزن هاي زنگ زده هم وجود دارد
در 25 سپتامبر مراسمي براي .آرامش روح عروسک هاي خراب وجود دارد
عروسک ها در معبد کيوميتسو تلنبار مي شوند ،که وقف کانن -الهه ترحم- است
.و در ملاء عام سوزانده مي شوند
.من به شرکت کننده ها نگاه کردم
گمانم مردمي که خلبان کاميکازه را در واپسين دقايق تماشا مي کردند نيز
.همين حالت را در چهره هاشان داشتند
برايم نوشت که تصاوير گينه بيسائو را
بايد موسيقي جزاير کيپ ورده .همراهي کند
اين سهم مشارکت ما خواهد بود .در اتحادي که اميلکار کابرال رؤيايش را مي ديد
چرا کشوري چنان کوچک و چنان فقير بايد براي دنيا جالب باشد؟
،آنها هر کاري ازشان ساخته بود کردند .خود را آزاد کردند
.پرتغالي ها را بيرون راندند
ارتش پرتغال را طوري منقلب کردند
که موجب خيزش جنبشي شد که ديکتاتوري را سرنگون کرد
و براي لحظه اي همگان به .انقلابي نو در اروپا اعتقاد پيدا کردند
چه کسي اينها را به خاطر مي آورد؟
تاريخ بطري هاي خاليش را .از پنجره به بيرون پرتاب مي کند
امروز صبح روي اسکله اي در پيجيگوتي بودم
جايي که همه چيز در 1959 زماني که
اولين قربانيان کشمکش ها کشته شدند .آغاز شد
بازشناختن آفريقا در اين مه سربي رنگ شايد همانقدر سخت باشد
که بازشناختن آن مجاهدت ها .در فعاليت کسالت بار باربرهاي لنگرگاه
شايع است که تمام رهبران جهان سومي
صبح روز بعد از استقلال :اين عبارت تکراري را به زبان آورده اند
«.از حالا مشکلات واقعي آغاز مي شوند»
.کابرال هرگز فرصت گفتنش را نيافت .پيش از آن کشته شده بود
،اما مشکلات آغاز شدند، و ادامه يافتند .و هنوز هم ادامه دارند
مشکلاتي که براي شور و شوق انقلابي :کسالت آور به نظر مي رسند
،کار، توليد ...پخش
غلبه بر فرسودگي پس از جنگ .و وسوسه قدرت و منفعت
...آه خب
هرچه باشد، طعم تلخ تاريخ را تنها .کساني مي چشند که انتظار نقل و نبات داشته اند
:مشکل شخصي من مشخص تر است چطور فيلم خانم هاي بيسائو را بگيريم؟
ظاهراً کارکرد جادويي چشم .آنجا به ضرر من کار مي کرد
در بازار بيسائو و کيپ ورده بود که
توانستم دوباره در عين برابري .بهشان خيره شوم
.من او را مي بينم
.او مرا مي بيند
.او مي داند که من مي بينمش
،نيم نگاهي به من مي اندازد
اما فقط از زاويه اي که بتواند .وانمود کند متوجه من نبوده
،و در آخر يک نگاه واقعي ...و سر راست
،که يک بيست و چهارم ثانيه طول کشيد .به اندازه يک فريم فيلم
همه زن ها در خود .جوهره فناناپذيري دارند
و وظيفه مردان همواره اين بوده که .آنها را تا جاي ممکن ديرتر از اين امر باخبر کنند
مردان آفريقايي در انجام اين وظيفه .به خوبي بقيه هستند
،من اما پس از نگاهي دقيق به زنان آفريقايي .در شرطبندي بروي مردان دودل شدم
.او داستان هاچيکوي سگ را برايم گفت
سگي در انتظار صاحبش .هر روز در ايستگاه انتظار مي کشيد
،صاحب مُرد ...و سگ اين را نفهميد
.و همچنان تمام زندگيش را انتظار کشيد
مردم متأثر شدند .و برايش غذا آوردند
پس از مرگش ...مجسمه اي به افتخارش بنا شد
که هنوز جلويش سوشي و کيک برنج مي گذارند
تا روح وفادار هاچيکو .هرگز گرسنه نشود
توکيو مملو از اين خرده افسانه ها .و حيوانات ميان حال است
شير ميتسوکوچي به نگهباني از مرز جايي ايستاده
که زماني امپراطوري آقاي اوکادا
.کلکسيونر بزرگ نقاشي هاي فرانسوي بود
مردي که قصر ورساي را اجاره کرد
تا صدسالگي مجموعه فروشگاهش را .جشن بگيرد
در بخش کامپيوتر ژاپني هاي جواني را ديدم که عضلات مغزشان را پرورش مي دادند
.مثل آتني هاي جوان در پالائسترا
.جنگي دارند که بايد در آن پيروز شوند
شايد کتب تاريخي آينده نبرد مدارهاي يکپارچه را
هم سطح نبرد سالاميس و .آجينکورت ارزيابي کنند
با اين تفاوت که آنها از روي احترام ديگر عرصه ها را .براي دشمن تيره بختشان باقي مي گذارند
مد آقايان در اين فصل .زير نشان جان کندي جاي گرفته
مانند يک لاکپشت نذري پير ،که در گوشه دشتي رها شده
هر روز آقاي آکائو
رئيس حزب ميهن پرستان ژاپن را مي ديد
که از ارتفاعات ايوان غلطانش
بر عليه توطئه کمونيسم جهاني .سخنراني مي کرد
:برايم نوشت
ماشين هاي حزب راست افراطي با پرچم ها و بلندگوهايشان
.بخشي از چشم انداز توکيو هستند
.آقاي آکائو هم کانون توجهشان است
گمانم او هم مثل هاچيکوي سگ مجسمه اش در همين چهارراه
که تنها براي رفتن به ميدان جنگ ترکش مي کند .قد خواهد افراشت
.او دهه 60 در ناريتا بوده است
کشاورزان عليه ساخته شدن يک فرودگاه در زمينشان مي جنگيده اند
و آقاي آکائو در پشت هر جنبنده اي .دست هاي مسکو را محکوم مي کرد
.يوراکوچو مکان سياسي توکيوست
روزي روزگاري من آنجا راهب هايي را ديدم .که براي صلح در ويتنام دعا مي کردند
امروز جوانان دست راستي
بر عليه الحاق ايسلند شمالي .به روسيه تظاهرات مي کنند
گاهي به آنها پاسخ داده مي شود که روابط تجاري ژاپن
با اشغالگران منفور شمالي
هزار بار بهتر از
رابطه با متحد آمريکاييست که همواره .از تجاوز اقتصادي ناله مي کند
.آه، هيچ چيز ساده نيست
،در پياده روي مقابل .چپي ها بساط چيده اند
کيم داي جونگ رهبر مخالفان کاتوليک کره
که سال 73 در توکيو به دست گشتاپوي کره جنوبي ربوده شد
.تهديد به اعدام شده است
.گروهي اعتصاب غذا کرده اند
چند تن از مبارزان بسيار جوان سعي دارند .در حمايت از او امضا جمع کنند
من براي تولد يکي از قربانيان .درگيري هاي ناريتا به آنجا برگشتم
.تظاهرات وهم گونه بود
من احساس مي کردم در حال بازي .در بريگادون هستم
که ده سال بعد در ميان .همين بازيکنان بيدار شده ام
،همين خرچنگ هاي آبي پليس
،همين نوجوانان کلاهخود به سر :همين پلاکاردها و همين شعارها
«.مرگ بر فرودگاه»
:فقط يک چيز اضافه شده بود .فرودگاه به طور مشخص
ولي با آن تنها معبر و سيم خاردارهاي دورش
بيشتر تحت محاصره مي نمايد .تا پيروز
:هايامو يامانيکو دوست من راه حلي پيدا کرد
،اگر تصاوير حال تغيير نمي کنند .تصاوير گذشته را تغيير بده
درگيري هاي دهه 60 را نشانم داد .که با سينتيسازرش دستکاري کرده بود
تصاويري که مي گفت با وجود تعصبات يک آدم افراطي
از آنچه در تلويزيون مي بيني .کمتر فريبنده است
لاأقل آنها خودشان را :همانطور که هستند معرفي مي کنند
...به شکل تصاوير
نه شکل قابل حمل و فشرده ي .واقعيتي دسترس ناپذير
هايائو دنياي ماشينيش را «محدوده» مي ناميد .که اداي ديني به تارکفسکي بود
آنچه ناريتا همچون يک هولوگرام خرد شده به من باز گرداند
تکه دست نخورده اي .از نسل دهه شصت بود
،اگر عشق بي توهم همچنان عشق باشد .مي توانم بگويم که عاشقش شدم
،نسلي بود که همواره کفر مرا در مي آورد
چرا که اعتقادي به آرمانشهرش نداشتم که مي خواست در مبارزه اي مشترک
آنان را که بر عليه فقر قيام کرده بودند .با آنان که بر عليه ثروت قيام کرده بودند متحد کند
اما روشن بود آن واکنش احساسي که صداهاي بهتري از آن بر مي خاست
.ديگر توان يا جرأت دم زدن نداشت
آنجا با کشاورزاني آشنا شدم که .آمده بودند تا خود را از خلال مبارزه بشناسند
.مبارزه به وضوح شکست خورد
در عين حال، تمام درکي که آنها از دنيا به دست آوردند
تنها مي توانست از خلال .همين مبارزه به دست آيد
...در مورد دانشجويان هم
برخيشان همديگر را در کوهستان ها به نام خلوص انقلابي قتل عام کردند
درحاليکه بقيه براي جنگيدن با سرمايه داري آن را به قدري کامل مطالعه کرده بودند
که اکنون به بهترين عوامل اجراييش .تبديل شدند
مثل هر جاي ديگر اين جنبش هم .مظاهر و مشاغل خودش را داشت
از جمله آن عده .که شغل شهادت را برگزيده بودند
اما همراهشان تمام آنهايي هم بودند که :مانند چگوارا مي گفتند
هر بار که در دنيا بي عدالتي رخ مي دهد» «.از خشم به خود مي لرزند
آنها مي خواستند به سخاوتشان ،معنايي سياسي بدهند
و سخاوتشان بيش از سياستشان .عمر کرد
به همين خاطر است که من هرگز اجازه نمي دهم .گفته شود جواني براي جوانان تباه شده است
جواناني که هر هفته در شينجوکو ،گرد هم مي آيند
به وضوح مي دانند که روي سکوي پرتابي ،به سوي زندگي واقعي نايستاده اند
،بلکه خود زندگي هستند .که همچون شيريني تازه بايد بي درنگ خورده شود
.اين راز بسيار ساده ايست
،مسن ها سعي در پنهان کردنش دارند .و نه همه جوان ها از آن آگاهند
دختر ده ساله اي که دوستش را
،به خاطر بدگويي از تيم کلاسشان پس از بستن دستها، از طبقه سيزدهم
،يک ساختمان پايين پرت کرد .هنوز اين راز را کشف نکرده بود
والديني که درخواست افزايش تعداد خطوط تلفني ويژه
مختص به پيشگيري از ،خودکشي فرزندانشان را دارند
کمي دير فهميدند .که اين راز را بيش از حد کتمان کرده اند
موسيقي راک زباني جهاني .براي گسترش اين راز است
.زباني ديگر تنها مختص به توکيوست
بيست سالگي براي تاکانوکو .سن بازنشستگي است
.آنها مريخي هاي خردسالند
من هر هفته براي ديدن رقصشان .به پارکي در يويوگي مي روم
،آنها مي خواهند که مردم نگاهشان کنند .اما به نظر نمي رسد که متوجه نگاه مردم باشند
آنها در يک جو زماني موازي .زندگي مي کنند
يک جور ديواره ي آکواريوم نامرئي ،آنها را از جمعيتي که جذب کرده اند جدا مي کند
و من مي توانم يک بعد از ظهر کامل را به تمعق در دختري بگذرانم که بي شک
براي اولين بار است که .رسوم سياره اش را مي آموزد
،جداي از اين پلاک به گردن مي آويزند ،از سوت اطاعت مي کنند، مافيا تهييجشان مي کند
و به استثناء تنها گروهي که ،همه در آن دخترند
.هميشه پسرها فرماندهي مي کنند
:يک روز برايم نوشت .شرح يک رؤيا
رؤياهايم بيشتر و بيشتر در فضاي ،مجموعه فروشگاه هاي توکيو رخ مي دهند
در دالان هاي زيرزميني که در آن گسترش يافته .و به موازات شهر در جريانند
،چهره اي پديدار و ناپديد مي شود .ردي پيدا و گم مي شود
تمام قواعد رؤياها چنان در جاي خود هستند
که روز بعد وقتي بيدار شوم
مي فهمم که همچنان در هزارتوي زيرزميني در جستجوي
شبحي هستم که .ديشب پنهان شده بود
از خود مي پرسم که آيا آن رؤياها واقعاً مال منند
يا بخشي از تماميت
يک رؤياي جمعي عظيم هستند که شايد کل شهر بازتابش باشد؟
شايد برداشتن هر يک از تلفن هاي دور و اطراف
،کفايت کند تا صدايي آشنا ،يا تپش قلبي را بشنوي
.شايد مثلاً تپش قلب سي شونگان را
همه گالري ها به ايستگاه ها .ختم مي شوند
شرکت هاي واحدي صاحب مغازه ها .و راه آهن هايي هستند که اسمشان را يدک مي کشند
...کيو، اداکيو .همه اسامي بندرها هستند
،قطاري که مردمان خفته را در خود جاي داده همه تکه هاي رؤيا را کنار هم گذارده
،فيلم واحدي را ازشان مي سازد .فيلم غايي را
بليطهايي که از ماشين هاي خودکار مي خري .مجوز ورود به نمايشند
برايم از نور ژانويه .در راه پله هاي ايستگاه گفت
به من گفت که بايد از اين شهر به مانند يک قطعه موسيقي رمزگشايي کرد؛
آدم ممکن است در اين ازدحام ارکستروار .و تراکم جزئيات گم شود
و اين سطحي ترين تصوير را از توکيو به دست مي داد؛ .پر ازدحام، خود بزرگ بين و غير انساني
فکر مي کرد چرخه هاي هوشمندانه تري را در آنجا مي بيند؛
ضرباهنگ ها و دسته چهره هايي که در حال گذر به چشم مي آمدند
به اندازه مجموعه سازهاي موسيقي .متفاوت و دقيق بودند
گاه اين قياس موسيقيايي .با واقعيت عيني تلاقي مي کرد
راه پله سوني در گينزا خودش يک .آلت موسيقي بود؛ هر گام يک نت
همه شان به مانند نواي يک فيوگ پيچيده در کنار هم مي نشستند
اما کافي بود تا يکيشان را انتخاب .و به آن دقت کني
مثلاً صفحه هاي تلويزيون؛
همگي در کنار هم سفري را تدارک مي ديدند .که بعضاً به کجراهه هاي نامنتظري مي افتاد
فصل کُشتي بود و هواداراني که آمده بودند بازي ها را در اتاق هاي نمايش بسيار شيک گينزا تماشا کنند
.فقيرترين فقراي توکيو بودند
.آنقدر فقير که حتي تلويزيون هم نداشتند
او آنها را ديده بود، ارواح مرده ناميداباشي .که در يک صبح آفتابي با آنها ساکي نوشيده بود
اکنون چند فصل از آن گذشته بود؟